Na całym świecie zachorowuje coraz więcej ludzi na cukrzycę (Diabetes mellitus). To jest związane z oczekiwaną ,przewidywaną długością życia i , że coraz więcej ludzi ma nadwagę. Nadwaga jest głównym czynnikiem ryzyka zachorowania na cukrzycę typu -2. Tylko 5% populacji ma cukrzycę typu - 1.

Pod nazwą Diabetes mellitus - cukrzyca rozumiemy zaburzenia metabolizmu cukru , które powodują stały podwyższony jego poziom . Ogólnie wyróżnia się dwie formy cukrzycy:

Cukrzyca typ - 1
Ten rodzaj cukrzycy występuje prawie zawsze już w dzieciństwie lub okresie dojrzewania. Jego powodem jest niedobór hormonu insuliny , produkowanej w trzustce. Organizm produkuje przeciwciała przeciw komórkom wysepek w trzustce i dochodzi do stałego powolnego ich niszczenia. W ten sposób dochodzi do prawdziwego , realnego niedoboru insuliny.

Cukrzyca typ - 2
Ten rodzaj cukrzycy jest bardzo chętnie nazywany "cukrzycą starców" , ale z powodu nadwagii i otyłości występuje coraz częściej u młodzieży i młodych dorosłych. W cukrzycy typu - 2 reagują komórki organizmu niewystarczająco , albo wcale na hormon insulinę. Mowa jest o odporności na insulinę, która może być następstwem ciągle podwyższonego poziomu cukru we krwi . W ten sposób dochodzi do obniżenia ilości receptorów insuliny w komórkach i one stają się mniej wrażliwe. Aczkolwiek trzustka produkuje dużo insuliny , nie wystarcza to ilość do obniżenia pozomu cukru . Ta nadprodukcja, trwająca parę lat, prowadzi do wyczerpania komórek produkujących insulinę . W tym przypadku jest mowa o względnym niedoborze insuliny.

Cukrzyca typ - 2 najczęściej występuje o osób z następującymi czynnikami ryzyka:

• nadwaga
• brak ruchu i mała masa mięśniowa (nawet z normalną wagą)
• wysokie ciśnienie krwi
• podwyższony poziom lipidów we krwi (cholesterol, trójglicerydy)
• występowanie choroby cukrzycy w rodzinie
• zachorowanie na cukrzycą ciążarnych

Mniej popularną formą cukrzycy jest cukrzyca ciężarnych , która występuje w ciąży i następnie zanika , i tzw. cukrzyca wtórna. W tym przypadku dochodzi do zachorowania na cukrzycę jako następstwo innej choroby podstawowej.

Objawy, które występują w wyniku podwyższonego poziomu cukru we krwi, zależą od tego, jak daleko jest już choroba posunięta. Do nich należą:

• nadmierne pragnienie
• zmęczenie i wyczerpanie
• częste oddawanie moczu
• suchość w ustach i nocne kurcze nóg
• świąd
• utrata masy ciała ze względu na niski apetyt, lub napady ochoty na jedzenie
• podatność na zakażenia

Te objawy rozwijają się u pacjentów z cukrzycą typ - 1 w ciągu kilku dni do kilku tygodni. U pacjentów z cukrzycą typ - 2 nie mają pacjenci przez długi czas żadnych objawów lub bardzo mało. Ale choroba rozwija się dalej aż do czasu 10 lat.

Cukrzyca może być związana , w przebiegu czasu, z chorobami wtórnymi. Do nich należą uszkodzenia na siatkówce , uszkodzenia nerwów, małych i dużych naczyń krwionośnych , zaburzenia ukrwienia jak i uszkodzenia nerek.

Diagnoza cukrzycy zostaje postawiona przez lekarza przy pomocy badań laboratoryjnych. Do nich należy test obciążenia glukozą lub poprzez pomiary cukru na czczo. Cukrzyca typ - 1 może być leczona tylko insuliną, bo w niej jest jej brak. Przy cukrzycy typ - 2 podstawą leczenia jest całkowita zmiana trybu odżywiania i redukcja wagi ciała oraz regularny ruch. Jeśli to nie daje spodziewanego wyniku , konieczne jest leczenie lekami lub nawet insuliną.