piątek, 28 maja 2010

Alzheimer co robić jak mózg nie chce...

Choroba Alzheimera  została odkryta przez niemieckiego lekarza dr.  Aloiza Alzhealzheimerimera  po raz pierwszy w roku 1907 . On opisał typowe symptomy   i zmiany  w mózgu pacjentów , którzy w następstwie tej choroby, zmarli. Alzheimer jest najczęstszą formą  demencji mózgowej.

Jako demencja jest opisywana degradacja funkcji poznawczych  i sprawności fizycznej  jako następstwo  uszkodzeń i zniszczenia komórek  nerwowych. W Austrii jest chorych około 100.000 osób , z których około 65% ma chorobę Alzheimera.

W chorobie Alzheimera umierają, z do tej pory nieznanych powodów  komórki mózgowe. Obumarłe części nie zostają ponownie regenerowane  i powodują powstawanie, razem z innymi  białkami, typowych dla tej choroby  warstw w mózgu. Poprzez ten proces dochodzi do  zmniejszenia masy mózgowej  i obniżenia  koncentracji ważnych przekaźników nerwowych   jak i ilości  połączeń nerwowych. 

Diagnoza - choroba Alzheimera - może być postawiona z  80 - 90% pewnością. Ale całkowitą pewność masz dopiero po śmierci pacjenta , kiedy zostaje mózgowie zbadane w mikroskopicznym badaniu. Ta diagnoza zostaje postawiona, jeśli pacjent  wykazuje typowe ubytki pamięci  i zaburzenia w jego zachowaniu. Jeśli widoczne są pierwsze objawy, leży zachorowanie parę lat  z powrotem.

Przebieg choroby  jest bardzo różny  od bardzo wyraźnego  i zależnego od dotkniętych obszarów mózgowia, które mają wpływ na fizyczną konstytucję pacjenta  i jego  styl życia. Pogorszenie stanu zdrowotnego  postępuje bardzo powoli  i dopiero później bardzo szybko.

Choroba jest dzielona na trzy etapy  jej przebiegu , opisane poprzez postępowanie objawów: 

Wczesny etap
Objawy są często pomijane lub przypisywane normalnemu procesowi starzenia się

  • Zaburzenia pamięci krótkoterminowej
  • Trudności w znalezieniu słowa i wyrażenia
  • Trudności z poczucia czasu
  • Problemy orientacji w znanym otoczeniu
  • Brak motywacji
  • Trudności w podejmowaniu decyzji
  • Depresja lub agresja

Średni etap
Problemy są uderzające i przeszkadzają pacjentom coraz mocniej . Poniższe ograniczenia  są typowe na tym etapie:

  • Pacjent nie może żyć samotnie
  • Nie  jest w stanie wykonywać codzienne czynności  jak gotowanie, robienie zakupów...
  • On potrzebuje pomocy  przy myciu się, ubieraniu , korzystaniu z toalety.
  • On ma problemy z wysłowieniem.
  • On gubi się w najbliższym otoczeniu
  • On ma halucynacje, urojenia i zaburzenia zachowania.
  • Nie pamięta wydarzeń z niedawnej przeszłości i nazw.

Późny etap:
Pacjenci są całkowicie zależne od obcej pomocy i pielęgnacji:

  • Krewni i znane przedmioty nie są rozpoznawane
  • Wydarzenia nie są zrozumiane i nie prawidłowo interpretowane
  • Trudności podczas jedzenia i chodzenia.
  • Nie radzi sobie w znanym otoczeniu domowym
  • Nietrzymanie jelit i pęcherza moczowego
  • Przykuci na łóżko lub wózek inwalidzki

Niestety, obecnie nie ma leczenia lekarstwami , które by umożliwiły  wyleczenie. Zniszczone przez tą chorobę komórki nerwowe  nie mogą się zregenerować  i ich dalszy rozpad nie może zostać zahamowany. Niektóre leki i psychoterapia  mogą opóźnić jej postępowanie  i złagodzić symptomy. 

Ważne wskazówki, ułatwiające życie z chorobą Alzheima:

  • Staraj się utrzymać znane i prowadź rutynę
  • Wspieraj niezależności pacjenta.
  • Unikaj konflikty
  • Pomóc pacjentowi, aby zachować swoją godność.
  • Promowanie zdrowia i kondycji.
  • Nie stawiać zbyt wysokich wymagań.
  • Korzystaj  z pomocy pamięci.
  • Komunikacja stała  z pacjentem
  • Spróbuj poprzez celowe aktywności  zrobić najlepsze z obecnych zdolności.