czwartek, 04 lutego 2010

Rozpoznać burnout (wypalenie zawodowe9 - moje "ego" potrzebuje przerwy!

Stale podnoszona presja sukcesu , stałe uczenie się czegoś nowego  i rosnący nacisk ekonomiczny stawiają ludzi pod presją . Jest bardzo ciężko świadomie postawić granice  i zdobyć pewien dystans do swojej pracy. Kto chce spełnić wszystkie postawione wymagania , zużywa niesamowite rezerwy energetyczne  zarówno fizyczne jak i psychiczne i droga dla wypalenia  zawodowego (burnout) jest już otwarta. help

Zespół wypalenia  zawodowego ( burnout) to trwały stan  całkowitego wyczerpania, zarówno fizycznego jak i emocjonalnego . Szacuje się, że  około 10% wszystkich osób zatrudnionych  choruje na Burntout. Dwie grupy są szczególnie zagrożone . Z jednej strony  osoby w socjalnych i pedagogicznych zawodach , z drugiej - ludzie na wysokich stanowiskach. W zasadzie odnosi się to do każdego , kto jest bardzo obciążonym  poprzez zawodowe i/lub prywatne sytuacje  i nie widzi żadnej możliwości całkowitego rozluźnienia.

Tylko stres sam  nie jest dpowiedzialny za pojawienie się objawów Burntout . Dodatkowo dochodzą czynniki ryzyka, wynikające z rodzaju działalności,  środowiska zawodowego i prywatnego oraz z własnego usposobienia. Czynniki zewnętrzne, takie jak czas i napięcie zawodowe , wysoka odpowiedzialność przy złej pensji , obawa przed utratą miejsca pracy , przepracowanie, brak możliwości indywidualnej kreatywności oraz mobbing , odgrywają decydującą rolę . Także osoby bardzo zaangażowane  i ambitne , osoby o tendencji do  perfekcji oraz osoby stawiające sobie samemu bardzo wysokie wymagania  i stojące pod ciągłym napięciem sukcesu - te osoby są szczególnie narażone na wypalenie zawodowe. 

Zespół wypalenia zawodowego (Burnout) nie  jest w każdym przypadku pojedyńczym stanem, ale stopniowo  się wślizgującym  procesem, który trwa dłużej  i rozwija się  stopniowo, aż  do całkowitego załamania. Psychoanalityk Herbert J. Freudenberg podzielił Burnout na 12 faz , przy czym nie każdy chory ma wszystkie takie objawy. Możliwe jest przeskakiwanie niektórych faz , lub rozwój kilku w tym samym czasie.

1. Przymus udowodnienia, że jest się w stanie ze wszystkim uporać i to z nadmierną ambicją. Człowiek nie rozpoznaje granic własnych możliwości i dlatego nie  może tolerować niepowodzeń.
2. Zwiększone zaangażowanie  , aby spełnić własne fałszywe , zbyt wysokie oczekiwania. Człowiek robi wszystko sam, aby  okazać się niezastąpionym.
3. Zaniedbaniw wszystkich własnych potrzeb jak  sen, jedzenie, picie  , spotkania z kolegami,  które są widziane jako nieważne. Wypoczynek traci na znaczeniu  i sensie , tylko zawodowe jest istotne.
4. Wyparcie konfliktu, poprzez zaprzeczanie i brak prady dla rozwiązania. Po raz pierwszy pojawiają się dolegliwości fizyczne.
5. Konwersja wartości  - to co wcześniej było tak ważne jest teraz całkowicie bez znaczenia. Jedyną miarą  ważności jest  poczucie własnej wartości i praca.
6. Zaprzeczenie powstania problemów  poprzez cynizm i agresję. Człowiek staje się nietolerancjynym  i uważa innych za leniwych , głupich i niezdyscyplinowanych.
7. Odstąpienie od kontaktów społecznych. Człowiek żyje samotnie, zamknięty w sobie  i odczuwa  bezradność i dezorientację. Bardzo chętnie szuka pocieszenia w narkotykach czy alkoholu.
8. Widoczne zmiany w zachowaniu, które są również dla innych  widoczne.
9. Depersonalizacja ponieważ człowiek nie registruje własnych potrzeb. On działa tylko mechanicznie. 
10. Wewnętrzna pustka , którą się próbuje przezwyciężyć z pomocą  nadmiernej pracy, czy reakcje takie jak zwiększenie seksualności, przejadanie się, nadużycie narkotyków i alkoholu
11. Depresja w której widzi się człowiek obojętnym, wyczerpanym i bez perspektyw na przyszłość.
12. Całkowitego wyczerpanie z psychicznym i fizycznym załamaniem.

Często  pojawiają się te psychiczne zaburzenia razem z dolegliwociami  fizycznymi jak: problemy z trawieniem, zaburzenia snu, wysokie ciśnienie, szum w uszach , zawroty głowy , utrata libido  i impotencja oraz bóle w  kończynach.

Im wcześniej  zwracamy sami lub przy pomocy przyjaciół uwagę , że możliwe jest znajdowanie się w procesie Burnout  tym łatwiej  możliwa jest pomoc  i to pomoc profesjonalna ze strony terapeuty. W tym przypadku nie ma standartowej terapii , ponieważ każdy pacjent jest indywidualnym  i ma inne dolegliwości czy osobiste problemy.

W każdym przypadku musi zostać zredukowane obciążenie. Przy czym obciążenie nie jest zależne od jego  siły , ale od osobistych możliwości obchodzenia się z obciążeniem. Wymagania  lub stres  można zredukować poprzez redukcję  obciążenia  i poprawę zasobów. Zasoby to  właściwości , podnoszące granice własnej tolerancji. 

  • Dobry managment czasu
  • Sprawność fizyczna i sport rekreacyjny
  • Techniki relaksacyjne
  • Zdrowy styl życia
  • Delegowanie zadań
  • Czas dla hobby i przyjaciółmi
  • Kompromis
  • Rozdzielenie życia zawodowego i osobistego

Ważne jest, aby samoocena i zinternalizowane wzorce zachowań się zmieniły . Jako wsparcie pomagają:  stabilizujący nastrój  dziurawiec lub uspakajająca waleriana.